Κυκλοφόρησαν...

..και κάνουν πάταγο ! ! !

Φόρα παρτίδα όπως πάντα...

Πολύ μου τη δίνει αυτό το παιχνίδι κι αν δεν εκτιμούσα τόσο την Tradescadia θα την έκραζα για τα καλά.
Τι να πω μωρέ για μένα λες και δε μ’ έχετε μάθει πια..

Είμαι ο άλλος εαυτός του Shades, αυτός που του κάνει κριτική σκληρή, αυτός που προσπαθεί να τον ξυπνήσει απ’ το ωραίο κόσμο που νομίζει ότι ζει, αυτός που όταν ο ίδιος δεν μπορεί να μιλήσει παίρνει τη κατάσταση στα χεριά του και οποίον πάρει ο χάρος.

Τα παίρνω στη κράνα όταν διάφοροι προσπαθούν να του πουν ψέματα, να τον ξεγελάσουν με κάτι, όταν προσπαθεί να κάνει τη δουλειά του σε μια δημόσια υπηρεσία και όλοι τα ξύνουνε (απ’ τα καλύτερα μου), όταν ψάχνει να βρει τον υπεύθυνο και μόνο ανεύθυνους βλέπει γύρω του, τότε αναλαμβάνω καθήκοντα και τις περισσότερες φορές τους σκίζω με το στόμα και την ευγένεια που με διακρίνει αλλά αν χρειαστεί γίνομαι για σένα Τούρκος που λέει κι ο Λάκης.

Τρελαίνομαι όταν τον πιάνω κρυφά να βλέπει τη Μαρία την άσχημη, την Ανίτα τα βράδια γαμώ το Deal του και όταν χαζεύει με το κώλο της Τάμτας και τα βυζιά της Μαστροκώστα.

Μ’ ενοχλεί ότι πρέπει να περπατήσει και μένει στάσιμο, ότι πρέπει να πετάξει και δε λέει να σηκώσει το κώλο του απ’ το έδαφος, ότι πρέπει να μιλήσει και το βουλώνει, ότι πρέπει να δουλέψει και κοιμάται και ότι πρέπει να γαμ@σει και τον παίζει.

Ακόμα ο απέναντι μαλάκας με το Audi που βάζει κουβάδες των σκουπιδιών για να μη του πιάσουν το πάρκινγκ, ο φούρναρης της γωνίας που προσπαθεί να πουλήσει πρώτα τα χτεσινά ψωμιά, ο γρήγορος στα φανάρια που η μουσική του ακούγεται εννιά τετράγωνα αλλά παρόλα αυτά αρχίζει να σφυρά πριν καλά καλά ανάψει πράσινο, οι μπάτσοι που κρύβονται πίσω από δέντρα για να σε πιάσουν χωρίς ζώνη, και όλοι αυτοί οι τενεκέδες που κάνουν κουμάντο στη χώρα και μας ζητούν να κάνουμε θυσίες εδώ και τριάντα χρόνια για να περνάνε αυτοί καλά και τα παιδιά τους καλύτερα.

Κι επειδή νευρίασα τώρα.. όχι δε γουστάρω να βάλω στο λούκι άλλους πέντε να λένε για τους εαυτούς τους, καλύτερα να αφήσουν να τους κρίνουν άλλοι.. γιατί εμείς πάντα είμαστε οι καλοί και για όλα οι άλλοι φταίνε πάντα.

Μαζί σου μικρέ…

Σε τέτοιες ώρες προέχει το καλό κλίμα και η ενότητα...

...ναι θα σε ακολουθήσω αυτή τη φορά...

...δεν μπορώ να σ’ αφήσω τώρα γιατί είσαι και ταραμάς και δεν βλέπω να τα καταφέρνεις μόνος σου...

...λοιπόν θα είμαι έξω απ’ τη πόρτα του χειρουργείου...

...μη μασάς...

Welcome in my world...

Χαχαχαχαχαχα ! ! ! !

Όχι περίμενες ότι θα καθόμουν με σταυρωμένα τα χέρια..

Έπρεπε να το περιμένεις αυτό..

Τώρα που έχω τα μέσα θα τα χώνω ελευθέρα..

Προς όλες τις κατευθύνσεις..

Ότι δεν μου κάθεται καλά θα φωνάζω για ν’ ακούγομαι σ’ όλο το blogoχωριό.

Το ήξερες ότι κάποια στιγμή θα το έκανα..

Περαστικά σου μικρέ..